dziwaczny, osobliwy, nietypowy
Besonders, ungewöhnlich oder auf eine seltsame Weise verschieden von der Norm.
Szczególnie, nietypowo lub w dziwny sposób różniące się od normy.
-
Er hat eine sonderartige Art zu lachen.— Ma swoisty sposób śmiania się.
-
Das Geräusch klang sehr sonderartig.— Ten dźwięk brzmiał bardzo dziwnie.
-
Sie besitzt eine sonderartige Begabung.— Ma niezwykły talent.
Синонимы
Антонимы