sostenuto (podtrzymany)
In der Musik: Mit gehaltenen, gestützten Tönen; anhaltend.
W muzyce: Z utrzymywanymi, podpartemi dźwiękami; trwale.
☞ Termin fachowy z teorii muzyki (włoski).
-
Die Melodie sollte sostenuto gespielt werden.— Melodię należy grać sostenuto.
-
Er spielte die Passage sehr sostenuto.— Zagrał ten fragment bardzo sostenuto.