nadzorujący, kontrolujący
Eine leitende, beaufsichtigende oder überwachende Funktion ausübend.
Pełniący funkcję kierowniczą, nadzorczą lub kontrolną.
-
Die superintendierende Instanz prüft die neuen Richtlinien.— Organ nadzorczy bada nowe wytyczne.
-
Er übernahm die superintendierende Tätigkeit im Projekt.— Przejął nadzór nad projektem.
-
Die Aufgaben sind rein superintendierend.— Zadania te mają wyłącznie charakter nadzorczy.
Синонимы
Антонимы