omamiony, oszołomiony
Ein Gefühl des Schwindels oder der Instabilität im Gleichgewicht habend.
Mając uczucie zawrotu głowy lub niestabilności w utrzymaniu równowagi.
-
Nach der langen Reise fühlte ich mich sehr taumelig.— Po długiej podróży czułem się bardzo oszołomiony.
-
Ihr Blick war taumelig und unsicher.— Jej spojrzenie było chwiejne i niepewne.
Синонимы
Антонимы