günahkâr, dinsiz
Sich nicht an die religiösen Gebote oder moralischen Regeln haltend.
Dini emirlere veya ahlaki kurallara uymayan.
☞ Genellikle dini veya ahlaki bir bağlamda kullanılır.
-
Er führte ein tobsüchtiges Leben voller Laster.— O, ahlaksızlıklarla dolu, azgın bir hayat sürdü.
-
Ihre Taten wurden als tobsüchtig angesehen.— Yaptıkları çılgınca davranışlar olarak değerlendirildi.
-
Man darf nicht tobsüchtig gegenüber den Geboten sein.— Emirlere karşı öfkeli olmamak gerekir.
Синонимы
Антонимы