vazgeçilmez, zorunlu
Etwas, das absolut notwendig ist und nicht weggelassen oder vernachlässigt werden kann.
Kesinlikle gerekli olan ve atılamayacak veya ihmal edilemeyecek bir şeydir.
☞ Genellikle resmi veya hukuki bağlamlarda kullanılır.
-
Eine gründliche Vorbereitung ist für den Erfolg unabdinglich.— Başarı için kapsamlı bir hazırlık şarttır.
-
Dies ist eine unabdingliche Voraussetzung für die Bewerbung.— Bu, başvuru için kaçınılmaz bir ön koşuldur.
-
Der Schutz der Privatsphäre ist in diesem Prozess unabdinglich.— Bu süreçte mahremiyetin korunması kaçınılmazdır.
Синонимы
Антонимы