zerfen

[ˈt͡sɛɐ̯fn̩]

По слогам zer|fen

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

zerfen

Präteritum

zerf

Partizip II

hat zerfent

§Значения

rozdarć, rozerwać na kawałki

Etwas in sehr kleine Stücke oder Fasern zerreißen oder zerlegen.

Rozrywać lub rozkładać coś na bardzo małe kawałki lub włókna.

нейтральное

Die Maschine hat das Papier in feine Streifen zerfent.

— Maszyna rozdarła papier na cienkie paski.
Er zerfent das alte Tuch mit seinen Händen.

— Rozrywa stare płótno własnymi rękami.

rozpadać się, rozkładać się

Etwas durch starke mechanische Einwirkung oder Druck zersetzen oder zerdrücken.

Rozłożyć lub zgnieść coś pod wpływem silnego działania mechanicznego lub nacisku.

терминологическое

☞ Często używane w kontekście nauk o materiałach lub biologii.

Die Probe wurde durch den hohen Druck zerfent.

— Próbka pękła pod wpływem wysokiego ciśnienia.
Die starke mechanische Belastung kann das Material langsam zerfen.

— Duże obciążenia mechaniczne mogą powoli niszczyć materiał.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

zerfend	Präsens
zerfent	Perfekt

Infinitiv инфинитив

zerfen

zu zerfen