dwuliścienny
Besitzend oder bestehend aus zwei Blättern.
Posiadający lub składający się z dwóch liści.
☞ Jest używane przede wszystkim w botanice.
-
Die Pflanze hat eine zweiblättrige Struktur.— Roślina ma dwuliścienną budowę.
-
Man kann die zweiblättrigen Organe deutlich sehen.— Można wyraźnie zobaczyć te dwupłatkowe organy.