wideliec
Ein landwirtschaftliches Arbeitsgerät mit mehreren langen, gabelartigen Zinken zum Bewegen von Heu oder Stroh.
Rolnicze narzędzie robocze z kilkoma długimi, widłowatymi zębami służące do przemieszczania siana lub słomy.
-
Der Bauer hebt das Heu mit der Gabelracke auf den Wagen.— Rolnik łopatą zgarnia siano na wóz.
-
Eine alte Gabelracke lehnte an der Scheunenwand.— Stary widełkowy widelec opierał się o ścianę stodoły.
-
Er braucht eine neue Gabelracke, um das Stroh zu verteilen.— Potrzebuje nowej widły do rozrzucania słomy.
Синонимы