prawo krwi
Das Recht einer Person, bestimmte Privilegien oder Ämter allein aufgrund ihrer Abstammung oder Verwandtschaft zu erhalten.
Prawo osoby do uzyskania określonych przywilejów lub urzędów wyłącznie na podstawie jej pochodzenia lub pokrewieństwa.
-
Sein Anspruch beruhte allein auf dem Geblütsrecht.— Jego roszczenie opierało się wyłącznie na prawie krwi.
-
Das alte Geblütsrecht verbot den Aufstieg der Bürger.— Stare prawo dziedziczenia zabraniało obywatelom awansu.
Синонимы