yarı yetim
Ein Kind, das nur einen Elternteil verloren hat.
Yalnızca bir ebeveynini kaybetmiş çocuk.
☞ Bu terim günümüzde çoğu zaman modası geçmiş veya duyarsız olarak kabul edilmektedir.
-
Nach dem Tod seines Vaters war er eine Halbwaise.— Babasının ölümünden sonra yarı yetim kalmıştı.
-
Nach dem Tod der Mutter war das kleine Mädchen eine Halbwaise.— Annesinin ölümünden sonra küçük kız yetim kalmıştı.