baş çavuş
Ein hoher Unteroffiziersgrad in der Bundeswehr oder anderen Streitkräften.
Bundeswehr veya diğer silahlı kuvvetlerdeki yüksek bir astsubay rütbesi.
-
Der Hauptfeldwebel gab den Befehl zum Marsch.— Baş çavuş, yürüyüş emrini verdi.
-
Er wurde gestern zum Hauptfeldwebel befördert.— Dün baş çavuşluğa terfi ettirildi.
-
Wir sprachen mit dem Hauptfeldwebel über die Ausrüstung.— Ekipman konusunda baş çavuşla konuştuk.
Синонимы