niebiańska panna młoda
Eine poetische Bezeichnung für eine Braut, die als himmlisch oder überirdisch schön empfunden wird.
Poetyckie określenie na narzeczoną, którą postrzega się jako niebiańsko lub nadprzyrodzenie piękną.
-
Sie erschien ihm wie eine Himmelsbraut im Mondlicht.— Wydawała mu się niebiańską narzeczoną w świetle księżyca.
-
Der Dichter besang seine Himmelsbraut in vielen Liedern.— Poeta opiewał swoją niebiańską narzeczoną w wielu pieśniach.