вершина пагорба
Der höchste Punkt oder der oberste Teil eines Hügels.
Найвища точка або верхня частина пагорба.
-
Wir erreichten die Hügelkuppe nach einer langen Wanderung.— Після довгої прогулянки ми дісталися до вершини пагорба.
-
Das kleine Haus steht direkt auf der Hügelkuppe.— Маленький будинок стоїть прямо на вершині пагорба.
-
Von der Hügelkuppe aus hat man eine tolle Aussicht.— З вершини пагорба відкривається чудовий краєвид.
Синонимы