каріатида
Eine weibliche Figur, die in der antiken Architektur als Stütze für ein Gebälk dient.
Жіноча постать, яка в античній архітектурі слугує опорою для балок.
-
Die Karyatiden stützen den Fries des Tempels.— Каріатиди підтримують фриз храму.
-
Der Architekt entwarf eine prächtige Karyatide.— Архітектор спроєктував чудову кариатиду.