katholikon
Der zentrale, meist prächtig ausgestattete Teil einer orthodoxen Kirche oder eines Klosters.
Główna, zazwyczaj wspaniale wyposażona część cerkwi prawosławnej lub klasztoru.
☞ Odnosi się konkretnie do prawosławnej tradycji budowlanej.
-
Das Katholikon des Klosters ist reich mit Fresken geschmückt.— Katholikon w klasztorze jest bogato zdobiony freskami.
-
Die Mönche versammeln sich täglich im Katholikon zum Gebet.— Mnisi codziennie gromadzą się w katholikonie na modlitwę.
-
Ein altes Katholikon wurde nach dem Brand restauriert.— Stary kościół katolicki został wyremontowany po pożarze.
Синонимы