cela, komnata
Ein separater Raum in einem Kloster, der für die Bewohner (Nonnen oder Mönche) zur privaten Nutzung bestimmt ist.
Osobny pomieszczenie w klasztorze, przeznaczone do prywatnego użytku mieszkańców (zakonnic lub mnichów).
☞ Obecnie używa się tego głównie w kontekście historycznym lub klasztornym.
-
Die Nonne zog sich in ihre kleine Kemenate zurück.— Mniszka wycofała się do swojej małej celi.
-
In der alten Kemenate herrschte vollkommene Stille.— W starym komnacie panowała całkowita cisza.
Синонимы