Kleinkrimineller

küçük suçlu

Eine Person, die geringfügige Straftaten begeht.

Önemsiz suçlar işleyen bir kişi.

нейтральное

Der Polizist nahm den Kleinkriminellen fest.

— Polis, küçük suçluyu yakaladı.
Er gilt lediglich als Kleinkrimineller.

— O, sadece küçük bir suçlu olarak kabul edilir.

Синонимы

küçük çaplı suçlu

Eine Person, die keine ernsthafte Gefahr darstellt, aber dennoch kriminelle Handlungen vollzieht.

Ciddi bir tehdit oluşturmayan fakat yine de suç eylemleri gerçekleştiren bir kişi.

возвышенное

☞ Genellikle eylemin anlamını göreceli hale getirmek için küçümseyici bir şekilde kullanılır.

Er ist nur ein Kleinkrimineller, der Taschen stiehlt.

— O, sadece çantalar çalan küçük bir suçludur.
Die Behörden befürchten keine Gefahr durch diesen Kleinkriminellen.

— Yetkililer, bu küçük suçludan herhangi bir tehlike beklemiyorlar.

Антонимы