чарівник, чарівниця
Eine Frau, die über magische Kräfte verfügt oder Zauberei praktiziert.
Жінка, яка володіє магічними силами або займається чаклунством.
-
Die mächtige Magierin beschwor den Geist.— Всемогутня чарівниця викликала духа.
-
In der Geschichte kämpft eine Magierin gegen das Böse.— У цій історії чарівниця бореться з злом.
-
Man sagt, die alte Magierin kenne alle Geheimnisse.— Кажуть, що стара чарівниця знає всі таємниці.
Синонимы