wielokrotny, powtarzalny
Die Eigenschaft, dass etwas mehr als einmal geschieht oder vorhanden ist.
Właściwość polegająca na tym, że coś zdarza się lub występuje więcej niż raz.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik; jako przymiotnik używane w znaczeniu „wielokrotnie” lub „powtórnie”.
-
Die Mehrmaligkeit der Fehlermeldungen führte zu großer Verwirrung.— Częstotliwość pojawiania się komunikatów o błędach wywołała wielkie zamieszanie.
-
Die Mehrmaligkeit der Warnungen wurde von der Leitung leider ignoriert.— Niestety, kierownictwo zignorowało fakt, że ostrzeżenia były wielokrotne.
-
Die Mehrmaligkeit der gleichen Fehler erschwert die Lösung des Problems.— Częste występowanie tych samych błędów utrudnia rozwiązanie problemu.
Синонимы