polityk opozycyjny
Eine Person, die in einem politischen System der Regierung oder der herrschenden Partei entgegenwirkt.
Osoba, która sprzeciwia się rządowi lub rządzącej partii w ramach danego systemu politycznego.
-
Der Oppositionspolitiker kritisierte die neue Steuerreform scharf.— Polityk opozycyjny ostro skrytykował nową reformę podatkową.
-
Viele Oppositionspolitiker forderten sofortige Neuwahlen.— Wielu polityków opozycji domagało się natychmiastowych nowych wyborów.
-
Ein erfahrener Oppositionspolitiker leitete die Debatte.— Do dyskusji przewodniczył doświadczony polityk opozycyjny.
Синонимы