spółgłoska palato-alweolarna
Ein Konsonant, der an der Grenze zwischen Zahndamm und hartem Gaumen artikuliert wird (z. B. das deutsche 'sch').
Spółgłoska wymawiana na granicy między szeregiem zębów a twardym podniebieniem (np. niemieckie „sch”).
-
Der Laut /ʃ/ ist ein bekanntes Palato-Alveolar.— Dźwięk /ʃ/ to dobrze znany dźwięk palato-alweolarny.
-
In der Phonetik wird der Laut /ʃ/ als ein Palato-Alveolar klassifiziert.— W fonetyce dźwięk /ʃ/ klasyfikuje się jako palato-alweolarny.
Синонимы