Język polski Die Sprache, die in Polen gesprochen wird. Język, którym mówi się w Polsce. нейтральное Sie lernt seit zwei Jahren Polnisch. — Od dwóch lat uczy się polskiego. Sprichst du ein wenig Polnisch? — Mówisz trochę po polsku?
Polski Das Adjektiv, das sich auf Polen oder die polnische Kultur bezieht (als Substantiv gebraucht). Przymiotnik odnoszący się do Polski lub kultury polskiej (używany jako rzeczownik). нейтральное Das Polnische in diesem Film wird sehr authentisch dargestellt. — Język polski w tym filmie został przedstawiony bardzo autentycznie.
Polski Aus Polen stammend oder die polnische Sprache oder Kultur betreffend. Pochodzący z Polski lub dotyczący języka lub kultury polskiej. нейтральное Ich lerne gerade die polnische Sprache. — Właśnie uczę się języka polskiego. Das ist ein polnisches Gericht. — To jest polskie danie. Die polnische Wirtschaft wächst stetig. — Gospodarka polska stale się rozwija. Антонимы deutsch
chaotyczne, nieuporządkowane In der Umgangssprache verwendet für etwas, das chaotisch, unordentlich oder planlos ist. W języku potocznym używane w odniesieniu do czegoś, co jest chaotyczne, nieuporządkowane lub pozbawione planu. разговорное ☞ Może być używane w sposób pejoratywny. Hier geht es heute wieder polnisch zu. — Dziś znowu będzie tu po polsku. Die Organisation der Party war ziemlich polnisch. — Organizacja imprezy była dość w polskim stylu.