pretor
Ein hoher Beamter im antiken römischen Staat, der über die Rechtsprechung verfügte.
Wysoki urzędnik w starożytnym państwie rzymskim, który sprawował władzę sądowniczą.
-
Der Praetor leitete die Verhandlungen vor dem Gericht.— Pretor kierował rozprawą w sądzie.
-
Die Macht des Praetors war in Rom sehr groß.— Władza pretora w Rzymie była bardzo duża.
Синонимы