pugio, hançer
Ein kurzes, zweischneidiges Messer oder ein kleiner Dolch aus der Antike.
Antik çağlardan kalma, kısa ve iki kenarlı bir bıçak ya da küçük bir hançer.
-
Der Legionär trug einen Pugio an seinem Gürtel.— Lejyoner, kemerinde bir pugio taşıyordu.
-
Archäologen fanden einen gut erhaltenen Pugio in der Ruine.— Arkeologlar harabenin içinde iyi korunmuş bir pugio buldular.
-
Der römische Soldat bewahrte den Pugio in einer Lederscheide auf.— Romalı asker, pugio’yu deri bir kın içinde saklıyordu.
Синонимы