król słońce
Eine Bezeichnung für einen absolut herrschenden Monarchen, der seine Macht als gottgegeben oder unanfechtbar ansieht.
Określenie na absolutnie władającego monarchę, który postrzega swoją władzę jako daną przez Boga lub niekwestionowaną.
☞ Często używane w sposób historyczno-ironiczny lub pejoratywny.
-
Ludwig XIV. galt als der Sonnenkönig von Frankreich.— Ludwik XIV uchodził za Króla Słońce Francji.
-
Sein Anspruch, ein Sonnenkönig zu sein, führte zum Widerstand.— Jego roszczenie, by być Królem Słońce, wywołało opór.
Синонимы