spondej
Ein Versmaß in der antiken Dichtung, bestehend aus zwei Langvokalen.
Metrum w poezji antycznej, składające się z dwóch długich samogłosek.
-
Der Dichter verwendet einen Spondeus, um den Rhythmus zu verlangsamen.— Poeta używa spondeja, aby spowolnić rytm.
-
Ein Spondeus besteht aus zwei langen Silben.— Spondej składa się z dwóch długich sylab.