спондей
Ein Versmaß in der antiken Dichtung, bestehend aus zwei Langvokalen.
Ритмічна одиниця в античній поезії, що складається з двох довгих голосних.
-
Der Dichter verwendet einen Spondeus, um den Rhythmus zu verlangsamen.— Поет використовує спондей, щоб уповільнити ритм.
-
Ein Spondeus besteht aus zwei langen Silben.— Спондей складається з двох довгих складів.