spundus, starożytne naczynie
Ein antikes, meist aus Holz oder Metall gefertigtes Gefäß zur Aufbewahrung von Flüssigkeiten.
Starożytne naczynie, zwykle wykonane z drewna lub metalu, służące do przechowywania cieczy.
☞ Odnosi się przede wszystkim do znalezisk archeologicznych z czasów antycznych.
-
Der Archäologe fand einen antiken Spundus bei der Ausgrabung.— Archeolog znalazł podczas wykopalisk starożytny spundus.
-
In diesem Spundus wurden früher wertvolle Öle aufbewahrt.— W tym dzbanie dawniej przechowywano cenne oleje.
-
Die Reste des Spundus sind im Museum ausgestellt.— Pozostałości Spundusa są wystawione w muzeum.
Синонимы