teomancja
Die Kunst oder Praxis, göttliche Erkenntnis oder den Willen Gottes durch Wahrsagerei zu erlangen.
Sztuka lub praktyka uzyskiwania boskiej wiedzy lub woli Boga poprzez wróżbiarstwo.
☞ Pojęcie z ezoteryki lub z badań nad starożytnymi praktykami wróżbiarskimi.
-
Die alte Priesterin praktizierte die Theomantie, um den Willen der Götter zu erfahren.— Stara kapłanka uprawiała teomantię, aby poznać wolę bogów.
-
In den alten Schriften wird die Theomantie als heilige Kunst beschrieben.— W starożytnych pismach teomancja opisywana jest jako święta sztuka.