başparmak
Ein Finger der Hand, der gegenüber den anderen Fingern absteht.
Elin, diğer parmaklara göre ayrılan parmağı.
-
Er hielt den kleinen Stein fest mit seinem Thum.— Başparmağıyla küçük taşı sıkıca tuttu.
-
Er drückte den Knopf nur mit seinem Thum.— Sadece başparmağıyla düğmeye bastı.
-
Er hielt den schweren Schlüssel fest mit seinem Thum.— Başparmağıyla o ağır anahtarı sıkıca tuttu.
Синонимы