Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C2
die

Tugendboldigkeit

[ˈtuːɡəntˌboldɪçkaɪ̯t]
По слогам tu|gend|bold|ig|keit
§ Грамматика
Genitiv
der Tugendboldigkeit
§Значения
odwaga i męstwo
Die Eigenschaft, mutig und tapfer zu handeln, oft im moralischen Sinne.
Właściwość polegająca na tym, że ktoś postępuje odważnie i mężnie, często w sensie moralnym.
возвышенное
  1. Seine Tugendboldigkeit beeindruckte die gesamte Gesellschaft.
    — Jego prawość zrobiła wrażenie na całym społeczeństwie.
  2. Man bewunderte die Tugendboldigkeit des jungen Ritters.
    — Podziwiano cnotliwość młodego rycerza.
Синонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке