reguła ostatniego nacisku, reguła przedostatniego nacisku
Ein rhetorisches Stilmittel, bei dem das wichtigste oder entscheidende Argument oder Wort ganz am Ende eines Satzes oder Abschnitts steht.
Figura retoryczna, w której najważniejszy lub decydujący argument lub słowo znajduje się na samym końcu zdania lub fragmentu tekstu.
-
Der Redner nutzt die Ultimaregel, um seine Botschaft zu verstärken.— Mówca wykorzystuje zasadę ultimatum, aby podkreślić swoje przesłanie.
-
Die rhetorische Ultimaregel macht den Schluss einer Rede besonders eindringlich.— Retoryczna zasada końcowa sprawia, że zakończenie przemówienia staje się wyjątkowo przekonujące.
-
Ein guter Redner setzt die Ultimaregel gezielt ein, um Spannung aufzubauen.— Dobry mówca celowo stosuje zasadę ultimatum, aby budować napięcie.