niewyczerpalność
Die Eigenschaft, niemals erschöpft zu sein oder unendlich zu sein.
Właściwość polegająca na tym, że coś nigdy się nie wyczerpuje lub jest nieskończone.
☞ Uwaga: Jest to forma rzeczownikowa przymiotnika „niewyczerpany”.
-
Die Unerschöpflichkeit ihrer Energie war beeindruckend.— Niewyczerpalność jej energii była imponująca.
-
Man bewundert die Unerschöpflichkeit der Natur.— Podziwia się niewyczerpalność przyrody.
Синонимы