brak wykształcenia, niewykształconość
Der Zustand, in dem einer Person es an allgemeiner Bildung, Wissen oder kultureller Formung fehlt.
Stan, w którym danej osobie brakuje ogólnego wykształcenia, wiedzy lub kultury.
-
Seine Ungebildetheit war in dieser akademischen Runde offensichtlich.— Jego brak wykształcenia był w tym akademickim gronie oczywisty.
-
Sie beklagte sich über die geistige Ungebildetheit der Bevölkerung.— Skarżyła się na brak wykształcenia intelektualnego wśród ludności.
Синонимы