Существительное Частотностьtop-25000CEFR C2
die

Unwiderleglichkeit

[ˌʊnvɪdɐˈleːklɪçkaɪ̯t]
По слогам un|wi|der|leg|lich|keit
§ Грамматика
Genitiv
der Unwiderleglichkeit
§Значения
niezbiteczność
Die Eigenschaft, dass eine Aussage oder ein Sachverhalt nicht durch Gegenbeweise oder Argumente widerlegt werden kann.
Właściwość polegająca na tym, że twierdzenie lub stan rzeczy nie może zostać obalony przez kontrprzykłady lub argumenty.
нейтральное
  1. Die Unwiderleglichkeit der Beweise überraschte die Anklage.
    — Niepodważalność dowodów zaskoczyła oskarżenie.
  2. Man kann die Unwiderleglichkeit dieser Theorie nicht leugnen.
    — Nie można zaprzeczyć niepodważalności tej teorii.
niepodważalność
Die absolute Gewissheit oder Unanfechtbarkeit einer logischen Schlussfolgerung.
Bezwzględna pewność lub niepodważalność logicznego wniosku.
возвышенное
  1. Die Unwiderleglichkeit seiner Schlussfolgerungen war offensichtlich.
    — Niepodważalność jego wniosków była oczywista.
  2. In der Mathematik strebt man nach absoluter Unwiderleglichkeit.
    — W matematyce dąży się do absolutnej niezbitej prawdziwości.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке