vektör bağışıklığı
Ein Zustand der Immunität, der durch die Übertragung eines Erregers durch einen Vektor (z. B. ein Insekt) erworben wurde.
Bir vektörün (örneğin bir böceğin) aracılığıyla patojenin aktarılması sonucu kazanılan bağışıklık durumu.
-
Die Forscher untersuchten die Vektorimmunität in der betroffenen Region.— Araştırmacılar, etkilenen bölgedeki vektör bağışıklığını incelediler.
-
Ein hoher Grad an Vektorimmunität kann die Ausbreitung der Krankheit verlangsamen.— Yüksek düzeyde vektör bağışıklığı, hastalığın yayılmasını yavaşlatabilir.