prawo rozumu
Ein Rechtsprinzip, das auf der logischen Vernunft und der moralischen Einsicht basiert, anstatt auf festgeschriebenen Gesetzen.
Zasada prawna, która opiera się na logicznym rozumowaniu i moralnym rozeznaniu, a nie na ustalonych prawach.
☞ Używane głównie w filozofii prawa.
-
Die Philosophen debattierten über die Grundlagen des Vernunftrechts.— Filozofowie debatowali nad podstawami prawa rozumu.
-
Das Vernunftrecht fordert eine gerechte Anwendung der Gesetze.— Prawo rozumu wymaga sprawiedliwego stosowania prawa.
-
Ohne das Vernunftrecht würde die Justiz ihre moralische Basis verlieren.— Bez prawa rozumu wymiar sprawiedliwości straciłby swoją podstawę moralną.
Синонимы