pełny samogłoska
Ein Vokal, der in seiner Lautbildung voll ausgeprägt ist und keine Reduktion erfährt.
Samogłoska, która w swojej artykulacji jest w pełni wykształcona i nie ulega redukcji.
-
In der Silbe wird ein Vollvokal benötigt.— W sylabie wymagany jest samogłoska pełna.
-
Der Linguist analysierte jeden Vollvokal im Text.— Lingwista analizował każdą samogłoskę pełną w tekście.
-
Ein Vollvokal unterscheidet sich deutlich von einem Schwa-Laut.— Pełny samogłoska wyraźnie różni się od dźwięku szwa.
Антонимы