ön ayak
Der vordere Huf eines vierbeinigen Tieres, meist eines Pferdes.
Dört ayaklı bir hayvanın, çoğunlukla atın ön ayak toynağı.
-
Der Vorderhuf des Pferdes war leicht verletzt.— Atın ön ayağı hafifçe yaralanmıştı.
-
Der Schmied prüfte den Vorderhuf genau.— Demirci, atın ön ayağını dikkatlice inceledi.
-
Die Hufeisen wurden am Vorderhuf fest befestigt.— Nalalar, ön ayaklara sağlam bir şekilde tutturuldu.