władza centralna
Die oberste Instanz oder Regierung, die die gesamte Kontrolle über einen Staat oder ein Territorium ausübt.
Najwyższa instancja lub rząd, który sprawuje pełną kontrolę nad państwem lub terytorium.
-
Die Zentralmacht entschied über die neuen Steuergesetze.— Władza centralna podjęła decyzję w sprawie nowych przepisów podatkowych.
-
Die Provinzen forderten mehr Autonomie von der Zentralmacht.— Prowincje domagały się większej autonomii od władzy centralnej.
Синонимы
Антонимы