dwumarkówka
Ein Banknote oder ein Geldschein mit einem Nennwert von zwei Mark.
Banknot lub papierowy pieniądz o nominale dwóch marek.
☞ Odnosi się do walut z przeszłości, takich jak marka przed wprowadzeniem euro.
-
Er legte einen alten Zweimarkschein auf den Tisch.— Położył na stole stary banknot dwumarkowy.
-
In der Vitrine lag ein seltener Zweimarkschein.— W witrynie leżał rzadki dwumarkowy banknot.
-
Der Sammler suchte nach einem unbeschädigten Zweimarkschein.— Kolekcjoner szukał nienaruszonego banknotu dwumarkowego.
Синонимы