bilinen, aşikar
Etwas ist bekannt, offensichtlich oder kann nachgewiesen werden.
Bir şey biliniyor, açıktır veya kanıtlanabilir.
☞ Genellikle hukuki veya resmi bağlamlarda kullanılır.
-
Dies ist ein erweißlicher Umstand.— Bu kanıtlanabilir bir durumdur.
-
Die Tat war erweißlich.— Bu eylem kanıtlanmıştı.
-
Es ist erweißlich, dass er recht hatte.— Onun haklı olduğu kanıtlanmıştır.