Глагол Частотностьtop-25000CEFR C2

flexionieren

[flɛksiˈoːnɪʁən]
По слогам flex|i|o|nie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. flexionieren A— щось спряжати
„Der Linguist muss die Endungen des Verbs flexionieren."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
flexionieren
Präteritum
flexionierte
Partizip II
hat flexioniert
§Значения
відмінювати
In der Sprachwissenschaft: Eine Wortform durch Beugung (Flexion) verändern.
У мовознавстві: змінювати форму слова шляхом відмінювання (флексії).
терминологическое
  1. Die Sprache flexioniert ihre Verben nach Person.
    — Мова відмінює свої дієслова за особами.
  2. Der Linguist hat das Adjektiv korrekt flexioniert.
    — Лінгвіст правильно відмінив прикметник.
Синонимы
зігинати, гнути
In der Technik oder Biologie: Etwas biegen oder eine Krümmung herbeiführen.
У техніці або біології: зігнути щось або створити вигин.
терминологическое
  1. Das Material lässt sich leicht flexionieren.
    — Цей матеріал легко гнеться.
  2. Die Gelenke wurden kontrolliert flexioniert.
    — Суглоби перевіряли на гнучкість.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich flexioniere
du flexionierst
er/sie/es flexioniert
wir flexionieren
ihr flexioniert
sie/Sie flexionieren
Präteritum претеритум
ich flexionierte
du flexioniertest
er/sie/es flexionierte
wir flexionierten
ihr flexioniertet
sie/Sie flexionierten
Imperativ императив
flexioniere (du)
flexionieren wir
flexioniert (ihr)
flexionieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich flexioniere
du flexionierest
er/sie/es flexioniere
wir flexionieren
ihr flexionieret
sie/Sie flexionieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich flexionierte
du flexioniertest
er/sie/es flexionierte
wir flexionierten
ihr flexioniertet
sie/Sie flexionierten
Partizip партицип
flexionierend Präsens
flexioniert Perfekt
Infinitiv инфинитив
flexionieren
zu flexionieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке