kobiecy, kobiecość
Typisch für das Wesen oder die Eigenschaften von Frauen; weiblich.
Typowe dla natury lub cech kobiet; kobiece.
☞ Może w zależności od kontekstu brzmieć oceniająco lub stereotypowo.
-
Sie hat eine sehr frauenartige Art zu kommunizieren.— Ma bardzo kobiecy sposób komunikowania się.
-
Sein Verhalten wirkte in diesem Moment frauenartig.— W tym momencie jego zachowanie wydawało się kobiece.
-
Das ist eine frauenartige Eigenschaft.— To jest cecha typowo kobieca.