temel, esas
Als Basis oder Fundament dienend; essenziell für das Verständnis oder die Existenz von etwas.
Temel veya temel taşı işlevi gören; bir şeyin anlaşılması veya var olması için zorunlu olan.
-
Das ist eine grundlegende Frage der Philosophie.— Bu, felsefenin temel sorularından biridir.
-
Die Gesetze sind grundlegend für unser Zusammenleben.— Yasalar, bir arada yaşamamız için temeldir.
Синонимы
Антонимы