güçlü, kudretli, aziz
Besitzend großer Macht, Autorität oder Einfluss.
Büyük güce, otoriteye veya etkiye sahip olan.
☞ Günümüzde neredeyse yalnızca tarihi veya çok resmi bağlamlarda kullanılmaktadır.
-
Der hochmögende Fürst traf alle wichtigen Entscheidungen allein.— Yüce prens, tüm önemli kararları tek başına aldı.
-
Der hochmögende Herrscher kontrollierte das gesamte Schicksal seines Volkes.— Yüce hükümdar, halkının tüm kaderini kontrol ediyordu.
-
Der hochmögende König regierte über ein riesiges Territorium.— Yüce kral, devasa bir toprak üzerinde hüküm sürüyordu.
Антонимы