niedobór odpornościowy
Bezieht sich auf einen Mangel oder eine unzureichende Ausprägung des Immunsystems.
Odnosi się do niedoboru lub niewystarczającego rozwoju układu odpornościowego.
☞ Jest używane przede wszystkim w kontekstach medycznych lub biologicznych.
-
Der Patient ist immundefizient.— Pacjent ma niedobór odporności.
-
Ein immundefizienter Organismus reagiert empfindlich auf Erreger.— Organizm z niedoborem odporności reaguje wyczulenie na drobnoustroje.
-
Diese genetische Veranlagung macht das Kind immundefizient.— Ta predyspozycja genetyczna sprawia, że dziecko ma niedobór odporności.
Синонимы