interceptieren

[ɪnˌtɛʁˈt͡sɛptieːʁən]

По слогам in|ter|cep|tie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. interceptieren A— coś przechwycić

„Die Behörden konnten die Sendung interceptieren."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

interceptieren

Präteritum

interceptierte

Partizip II

hat interceptiert

§Значения

przechwycić

Etwas (z. B. eine Nachricht oder ein Paket) abfangen, bevor es den Bestimmungsort erreicht.

Przechwycenie czegoś (np. wiadomości lub paczki) przed dotarciem do miejsca przeznaczenia.

нейтральное терминологическое

Der Geheimdienst hat die Nachricht interceptiert.

— Służby wywiadowcze przechwyciły tę wiadomość.
Die Behörden interceptierten die illegale Sendung.

— Władze przechwyciły nielegalną przesyłkę.

Синонимы

przechwycić (przeciwnika/obiekt)

Einen Gegner oder ein Objekt auf dessen Weg stoppen oder abfangen.

Zatrzymać lub przechwycić przeciwnika lub obiekt na jego drodze.

терминологическое

☞ Często używane w kontekście wojskowym lub sportowym.

Der Verteidiger interceptierte den Ball.

— Obrońca przechwycił piłkę.
Die Flugabwehr hat das Objekt interceptiert.

— Artyleria przeciwlotnicza przechwyciła obiekt.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

interceptierend	Präsens
interceptiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

interceptieren

zu interceptieren

§Связанные слова