unieważniający, uchylający, znoszący
Aufhebend, annullierend oder für ungültig erklärend (insbesondere im juristischen oder administrativen Kontext).
Unieważniający, anulujący lub uznający za nieważny (szczególnie w kontekście prawnym lub administracyjnym).
☞ Używane jest przeważnie w kontekście decyzji, wyroków lub aktów prawnych.
-
Das Gericht erließ eine kassatorische Entscheidung.— Sąd wydał wyrok uchylający.
-
Die neue Verordnung hat eine kassatorische Wirkung.— Nowe rozporządzenie ma skutek unieważniający.
-
Diese Maßnahme ist rein kassatorisch.— To działanie ma wyłącznie charakter unieważniający.
Антонимы